Ülkemizde eğitim öğretim denilince kuşkusuz ki birçoğumuzun aklına ilk olarak, sorunlar-sıkıntılar, parası olmadığı için okuyamayan genç arkadaşlarımız gelmektedir.

Çünkü okullarımız bilinçli, vatansever gençler yaratmak yerine bunalımlı, apolitik, itaatkar bir gençlik yaratma çabası içerisindedir. Adana'da, Ankara'da ve Sivas'ta yaşanan tutuklamalar da AKP'nin böyle bir gençlik yaratmak istediğinin son örnekleridir.

Milyonlarca öğrencinin en sıkıntılı, stresli dönemlerinden geçiyoruz, bu sıkıntılı dönemin nedeni girdiğimiz sınavlardır. Bu sınavlar bir çoğumuzun yaşamına yön verecek. Öyle ki yüzbinlercemizin eğitim öğretim hayatını sürdürüp sürdürmemesi bu sınavlara bağlıdır. Bu sınavlar sonucu elenip seçileceğiz. Sınavları kazanabilenlerimiz parasını denkleştirip okuyabilirse okuyabilecek, denkleştiremeyenler, sınavı kazanmış olsa da okuyamayacak. Sonuçta üniversiteye ya da daha kaliteli liselere yerleşenler olsa da bunları bekleyen onlarca sorun vardır. Yani herkes ancak parası kadar okuyabilecek, sağlık hakkından yararlanabilecek, hizmet görebilecek; çünkü bizim ülkemiz böyle bir ülke.

Bahsettiğimiz bu sorunların en yakıcı şekliyle karşılaştığımız yerler meslek liseleri'dir. Bu liselerde eğitime dair hiçbir şeyden bahsedemeyiz. Çünkü buralardaki eğitim temel olarak emek sömürüsüne dayanmaktadır. Meslek liselerindeki eğitimin oligarşinin kalifiye eleman ihtiyacını karşılamakla sınırlıdır. Bu liselerin bir kısmı, doğrudan sanayiye uygun mesleki eğitim veren okullardır; tekstil, gemi, inşaat motor meslekleri gibi. Bir kısmı da sanayiye yönelik olmayan ticaret, sağlık, otelcilik liseleri gibi mesleki okullardır.

Meslek liselerindeki eğitimin üretimle iç içe olması gerekirken öğrencilerin pratikte eğitilmesi fabrikalarda ucuz işgücü olarak kullanılmak biçimindedir. Bu okullarda birçok temel ders kaldırıldığından, orta öğrenimin doğal gereği olan "çok yönlü eğitim" biçimsel olarak da gerçekleşememektedir. Öğrenciler çeşitli meslekleri tanıma, bunlar içinde tercih yapıp, yeteneklerini sınama şansından yoksundurlar.

Meslek liselerinde öğrenci genel bir eğitimden geçtikten ve birçok seçeneği tanıdıktan sonra olması gereken uzmanlaşmaya o aşamaları görmeden geçmek zorunda kalmaktadır. Elbette ki egemen sınıfların öğrencilerin çok yönlü gelişmesi gibi bir kaygıları yoktur. Onlar için; ‘okusak ne olur okumasak ne olur.' Onları sadece makinenin ek bir parçası gibi çalışacak kalifiye eleman ihtiyacını karşılamak ilgilendirmektedir.

Özellikle son dönemde meslek liseleriyle ilgili reklamlar hepimizin dikkatini çekmiştir. Reklamın sahipleri de Koç Holding'tir. Bunlar meslek liselerindeki öğrencileri çok sevdiğinden mi reklamlar oynatırlar ya da on yıllardır okullarımızda yaşanan bu sorunları şimdi mi fark ettiler? Elbette ki bunların hiçbiri değil. O liselerde Koç'un ucuz iş gücü olarak çalıştırabileceği on binlerce genç var. Bu da Sabancı- Koç gibileri için kaçınılmaz bir fırsat-nimettir. Bu reklamlar iki temel başlık altında veriliyor. Bunlar; "meslek lisesi memleket meselesi" ve "okusam ne olur okumasam ne olur".

Koç Holding´ten mesleki eğitim projesi!!!

Koç Holding Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Koç, Tofaş'ın 'Fiat Teknik Öğretim Programı'nı hayata geçirmesine ilişkin olarak, 'Ülkemizin geleceğinin aydınlık ufku olan Türk gençliğine inancımız sonsuz' sözleriyle sömürü niyetini perdelemeye çalışan bir hamasete başvuruyor.

Tofaş'la Milli Eğitim Bakanlığı arasında, otomotiv sektöründe ihtiyacı hissedilen nitelikli insan gücünü yetiştirmeye yönelik olarak 'Fiat Teknik Öğretim Programı' adı altında bir protokol imzalandı. Program, bu yıl hayata geçirilecek.

İmza töreninde konuşan Koç Holding Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Koç, Koç Topluluğunun 2006 yılından bu yana 'Meslek Lisesi Memleket Meselesi', ‘okusam ne olur okumasam ne olur' programının tüm yurtta uygulandığını, bu konuda hükümetten de büyük destek aldıklarını söyledi.

Koç diyordu ki, "Türkiye'de binlerce genç işsizlikle boğuşurken, işverenler iyi yetişmiş çalışan sıkıntısı çekiyor..."

Dile getirilen, ülkemizdeki tüm işbirlikçi tekellerin ihtiyaçları ve çıkarlarıdır. Dile getirilen eğitim- öğretimin tekellere ‘iyi yetişmiş, nitelikli çalışan işçi' yetiştirmek için şekillendiğidir. Dile getirilen devletin bu tekellerin sıkıntılarını gidermek için biz gençliğin geleceğiyle nasıl oynadığıdır. Çünkü onlar için meslek lisesi, çıkar meselesidir. Biz okusak da okumasak da onlara göre hep ucuz iş gücüyüz. Onların unuttuklarını unutturmaya çalıştıklarını da biz dile getiriyoruz. Bu ülkede "okusam ne olur okumasam ne olur" demeyen aksine okusak da okutturulmasak da, akademik-demokratik eğitim mücadelesi verenler var. Bu ülkede tekellerin değil halkın ihtiyaçlarını karşılamak için eğitim isteyenler var. Biz üstlendiğimiz bu misyonla diyoruz ki; sadece meslek lisesi değil topyekün eğitim politikası sistem meselesidir.