Hîroşîma Li Halebçe

BinevsanariN · Yeni Üye Kayıt: May 15, 2008 Mesajlar: 5

Wexta ku em li dîroka Kurdistan’ê dinêrin, em dibînin ku her dem dewletên dagirker li ser Gelê Kurd zilm, zordarî û komkujî pêk anîne. Di kîjan dîrokê da dibe bila bibe, gava şerek di navbera dagirkeran da pêk hatiye, welatê Kurdistan'ê ji bona van şeran bûye herêmekî navendî (tampon). Gellê Kurd ev rewşa xirab û neyînî, ne tenê di dîroka dûr de, di paşeroja nêzîk da jî dîtiye.

Wekî ku tê zanîn di sala 1979'an da li Îran'ê, bi pêşengiya Îmam Humeynî li hemberê sazûmana "Şahê Îran’ê" Şoreşek Îslamî pêk hat. Pîştî vê Şoreşa Îslamî, di serî da Dewleta Emerîka û Dewletên Emperyalist ên rojavayî ji bo berjewendiyên xwe, ji vê rewşê pir aciz bûn. Tirs û xof kete dilê wan. Emerîka ji bona ku Îran, Şoreşa Îslam’ê îxracê welatên din neke, bi vê armancê proje û polîtîqayên xwe saz kir. Di çarçova van proje û polîtîqayên qirêj da Emerîka, Dewleta Iraq'ê li hember Dewleta Îran'ê bi kar anî. Emerîka her dem pişt da dewleta Iraq'ê û Dewleta Iraq'ê şiyand li ser Dewleta Îran'ê. Di sala 1980'yan da di navbera Iraq û Îran'ê da şer dest pê kir. Di pêvajoya şerên Iraq û Îran'ê da şervanên Kurd alîkariya Îran'ê kirin. Şervanên Kurd û leşgerên Îran'ê bajarê Helepçê bi dest xistin. Ev şerên ku di navbera Iraq û Îran'ê da pêk hat, heşt sal berdewam kir. Şer di sala 1988'an de bidawî bû.

Di encama şerê Iraq û Îran'ê da kesek serkeftin bi dest nexist. Piştî vî şerê, Dewleta Îran'ê leşgerên xwe paş ve kişand. Gotin di cî da be:"Kurd man bêkes û bêderman." Saddam’ê xwînwar ji vê rewşê hêz û cesaret girt. Belê, Saddamê xwînwar, zanibû ku li dijî Kurdan komkujiyê pêk bîne, kesek dengê xwe dernaxe. Lewra welatê Kurdistan’ê di navbera hêzên dewletên dagirker ên emperyalîst de hatibû perçekirin û parvekirin. Ev yek ji bona Saddam’ê bêwicdan, rewşek erênî bû û rê li ber Saddam vedikir.

Saddam, di 16’ê meha Adar a sala 1988’an da li bajarê Helebçê, li hember Gelê Kurd bombeyên kîmyewî bi kar anî. Di encama bikaranîna bombeyên kîmyewî, li gor hejmarên fermî, pênc hezar Kurd jiyana xwe ji dest dan. Bi hezaran mirov birîndar bûn û nexweş ketin. Ev roj, ji bona Kurd'an roja qiyametê bû. Ewqas bandora bombeyên kîmyewî hebû ku, laşên mirovan ji ber vê bandorê diheliyan. Bêgûman bandora bombeyên kîmyewî, ne tenê li ser mirovan, li ser ekolojiya erdnîgara Başûrê Kurdistan'ê jî çêbû. Birastî mirov nikare vê karesatê bi gotinan bîne ziman. Rojnamevanek dîmenên komkujiya Helebçê kişandiye: “Miroveke bi navê Elî Haver, zarokê xwe yê qumatekê kiriye hembêza xwe û ji bona ku wî biparêze baz daye. Lê mixabin, her du jî qelibîne erdê û jiyana xwe ji dest dane”. Belê bêkesî û neçarî zor û xedar e.

Di komkujiya Helebçê da bitaybetî Mislimanên cîhanê û bigiştî hemû mirovahî, Kurd'an ji bîr kiribûn. Lê Xweda’yê Dilovan û Dilovîn, Kurd'an ji bîr nekiribû. Xweda’yê Aleman ferman da ezman û di "16’ê Adar a sala 1988’an" de li Helepçê baran bariya. Bi alîkariya Xwedê bi bandora baranê pirî mirov ji mirinê filitîn. Piştî bikaranîna bombeyên kîmyewî, mirovên ku sax mabûn, di vê hengamê da ji birçîbûnê û ji nexweşiyê jiyana xwe ji dest dan.

Kurd'ên ku di jiyanê de mabûn jî ji bona ku tişt ney serê wan, her tiştê xwe berdan û koçê Bakurê Kurdistan'ê bûn. Kurd'ên ku koçê Bakûrê Kurdistan'ê bibûn, nizanibûn ka wê çi bihata serê wan. Gotin di cî da be: “Kurd li Başûrê Kurdistan'ê ji ber baranê reviyan, lê mixabin li Bakûrê Kurdistan'ê li rastê zipîkan hatin”. Kurd, ji ber neyarek reviyan, ji neçarî çûn ber neyarekî din. Beriya ku Kurd'ê Başûr çûn Bakûrê Kurdistan'ê, Dewleta Tirkiyê qiyametê rakir. Di serî da dewleta Tirkiyê destûr neda ku Kurd'ên Başûr bêne Bakûrê Kurdistan’ê. Paşî, Dewleta Tirkiyê neçar ma ku Kurdan bipejirîne û cî bide wan. Tirkiye, ji Kurdên Başûr re li herêma Bakurê Kurdistan’ê konan saz kir. Tirkiye vê alîkariyê ji bona xatirê çav û birûyên Kurdan nekir. Ji bona ku Neteweyên Yekbuyî (BM) alîkarî bişîne, Tirkiye wan hewldana danî holê. Dewleta Tirkiyê dîsa dijminatîya xwe nîşanî Kurdan da. Li bajarê Mêrdîn’ê, navçeya Qoserê (ku ev der ji bo Kurdan hatibû amadekirin) li Kurd’ên koçber şîvê belav dikirin. Hêzên dewleta Tirkiyê û sîxurên sazûmana Baasê, jar kirin nava şîva Kurdan. Bi vî avayî jan kete nava Kurd’ên mustez’af. Pirî mirov birîndar ketin. Dîsa neyar neyartiya xwe nîşan dan.

A)LI JAPONYA'YÊ HÎROŞÎMA, LI KURDISTAN’Ê HELEBÇE

Wekî ku tê zanîn, di pêvajoya Şerê Cîhan a Duyemîn da Dewleta Emerîka, di sala 1945'an de bombeya atomê avête welatê Japonya’yê. Li bajarên Hîroşîma û Nagazakî'yê piştî bikaranîna bombên atomê, sêsed hezar mirov jiyana xwe ji dest dan, sed hezaran mirov birîndar ketin. Piştî avêtina bombeyên atomê di nava Gelê Japonya’yê da nexweşiyên mayîndox peyda bûn. Bandora bombê atomê him li ser mirovan, him jî li ser sîruştê, demek pir dirêj berdewam kir.
Hêja jî dayikên Japonya'yê zarokên nexweş tînin dinyayê (carna bi 6-7 tilî, carna sûretê xirab, carna jî qop…hwd). Di vê derbarê da em dikarin bêjin ku Komkujiya Helebçê û yê Hîroşîma'yê bi gellek awayan dişibin hev. Wek mînak; komkujiya Hîroşîma'yê ji aliyê Emerîka hatiye çêkirin. Komkujiya Helepçê jî bi alîkariya Emerika, bi destê Saddam hatiye çêkirin. Çawa ku di navbera her du komkujiyan da tiştên dişibin hev hene, cudatiyên wan ê ji hev jî hene. Piştî komkujiya Hiroşîma’yê, li hemû deverên cîhanê bi sîyasetmedarê bi nav û deng nerazîbûna xwe nîşan dan û Dewleta Emerîka’yê rexne û şermezar kirin. Lê mixabin piştî komkujiya Helepçê deng ji kesek derneket.

B) LI HEMBER KOMKUJIYA HELEBÇÊ, HELWESTÊN MISLIMANÊN CÎHANÊ

Pêxemberê me (s.X.l.) di derbarê biratiya Îslamê da wûsa diyar kiriye ku; "Misliman mîna bedenek in. Di wê bedenê da ciyek biêşe, êşa wî digihîje hemû bedenê". Belê, divê misliman bizanibin ku di navbera wan da girêdana îmanî û biratiya Îslamî heye. Wexta ku em ramanên Îslam’ê û helwestên mislimanan didin ber hev, di nava wan da nakokiyên mezin hene. Bi kurtasî em bînin ziman ku pirê mislimanan li gor ramanê Îslam’ê tevnegeriyane. Di vê encamê da rewşên xerab derdikevin holê. Ew rewşa xerab wûsa derdikeve pêşiya me ku mislimanên cîhanê li hember zilm û zordariyê bêdeng dimînin. Bedîuzzeman Saîd-ê Kurdî ayeta 113. a Sûreta Hûd, wûsa şîrove dike: "Li ber zilmê bêdengmayîn jî zilm e”. Di vê mijarê da em gotinek Hz. Elî (s.X.l) jî bînin bîra xwe: "Tu zalimek ji bêdengiya mazlûman nebe, nikare zilm û zordariya xwe li ser serê wan bidomîne."

Ji komkujiya Helebçê çend roj şûnda Qonferansa Îslamî civiya. Endamên Qonferansê li ser mijarên girîng(!) axivîn. Wek mînak: ‘Di sunnetê da şaşik ji aliyê rastê ve tê girêdan, yan ji aliyê çepê ve?’ Li ber çavê wan di Rojhilata Navîn da li herêma Başûrê Kurdistan’ê, li bajarê Helepçê komkujiyek mezin pêk tê. Lê mixabin alim û zanayên me(!) radizin. Ev rewş ji bona mislimanan rewşek pir eyb e.
Pêxemberê me diyar kiriye ku: “Alim warîsê pêxemberan in”. Em bipirsin ji wan aliman(!) ku gelo kîjan peywirê mîras girtine?

C)BANDORA KOMKUJIYA HELEBÇE Û KURDISTAN'A BAKÛR

Wexta ku komkujiya Helebçê pêk hat, Kurd’ên Başûr neçar man ku koçberê Bakûrê Kurdistan'ê bibin. Tirkiye di çapamenîya xwe da dîyar kir ku “rewşa me ya aboriyê nebaş e; ji ber vê yekê em nikarin Kurdên Başûr bihewînin”. Demek li Bulxarîstan’ê di navbera Gelê Bûlxar û Tirk'an de pevçûn derket. Rayedarên Dewleta Tirkiyê di çapemeniyên xwe da diyar kirin ku “ji Bûlxarîstan’ê 2 mîlyon Tirk bên Tirkiyê, em dikarin bi aboriya xwe li wan mêze bikin û van bihewînin”. Belê wexta ku mijara biratiyê vedibe rêvebir û rêyadarên Dewleta Tirkiyê diyar dikin, dibên: “Tirk û Kurd birayên hevûdu ne”. Lê mixabin wexta ku Kurd’ek bikeve erdê, pehînek jî dewleta Tirkiyê li wan dixe. Birastî li hember vî biratiya germ hêsir ji çavên mirov dibare(!).

Wexta ku Kurd’ên Başûr hatin Bakurê Kurdistan’ê, di çapemeniya Tirkiyê da ji wan re digotin: “Kurd’ên Iraq’ê”, “Gelê Iraq’ê”. Ev helwest, bitemamî helwestek îmha û înkarkirinê ye. Wekî ku tê zanîn, wexta ku komkujiya Helebçê pêk hat; Emerîka, dewletên emperyalîst ên rojavayî û Tirkiye li hember wê rewşê bêdeng man. Lêbelê dem û dewran derbas bû. Rewşa cîhanê guherî. Li gora vê guherînê, gotin û helwestên wan jî guherîn. Wexta ku Y.D.E (Yekîtiya Dugelên Emerîka) di sala 2003’yan de êrîşê Iraq'ê kir, ji bona ku Saddam li ber çavê dinyayê reş bike û êrîşên xwe meşrû bide hesibandin, komkujiya Helebçê anî rojevê. Dewleta Tirkiyê jî ji bona ku Başûrê Kurdistan’ê bike bin qontrola xwe û mudehaleya sîyaseta nava Iraq’ê bike, di wan rojan de di çapemeniya xwe da qala komkujiya Helebçê dikir. Dîmenên komkujiya Helebçê, ji bona dewletên dagirker bûbû malzeme.

Divê em baş bizanibin ku zilm û zordarî bê serê kî bila bê; zulm û zordariyê kî bike bila bike; pêywira Misilmanan ew e ku li dijî hemû zulm û zordariyê bisekinin. Heger ku em dijî zulm û zordarî nesekinin, emê bibin hevparê zaliman.

Bedîuzzeman diyar kiriye ku; "Ji bo zaliman bijî dojeh". Xweda’yê Dilovan û Dilovîn di Qur'an'a Pîroz de wûsa ferman kiriye:
"Qe nebêje ku Xweda ji kiryariyên sîtemkaran bêhay e. Bêguman wan ji bo roja ku çav ji ber tirsê diqelibin, dihêle"
_________________
Xwen bê xwen naye şuştîn....